Verkopen van de geërfde woning
Vaak is verkoop de meest praktische oplossing. De opbrengst kan daarna onder de erfgenamen worden verdeeld. Toch ontstaat ook dan regelmatig discussie. Is het juiste moment gekozen? Welke vraagprijs geldt? Moet eerst worden verbouwd? En wie betaalt lopende lasten zoals hypotheek, verzekering en gemeentelijke heffingen?
Onafhankelijk advies van een makelaar en het raadplegen van een erfrechtadvocaat kan helpen om duidelijkheid te creëren en discussies te beperken.

Overnemen door één broer of zus
Soms wil één erfgenaam de woning zelf overnemen. Dat kan een goede oplossing zijn, mits de waarde eerlijk wordt vastgesteld en de overige erfgenamen correct worden uitgekocht. Ook moet worden bekeken of financiering mogelijk is en of er nog andere vermogensbestanddelen of schulden in de nalatenschap zitten.
Helderheid over de omvang van de nalatenschap (boedelbeschrijving) en duidelijke afspraken over de verdeling daarvan zijn essentieel.

Als overleg niet lukt
Blijven meningsverschillen bestaan, dan kan een conflict lang doorsudderen. Ondertussen lopen kosten door en verslechteren familieverhoudingen vaak verder. Mediation kan dan uitkomst bieden. In mediation wordt gezocht naar een praktische oplossing waarbij ruimte blijft voor ieders wensen, belangen én de familieband.

Beslissing door de rechter
Wanneer overleg onmogelijk blijkt, kan de rechter uiteindelijk een beslissing nemen over de verdeling of verkoop van de woning. Hulp van een erfrechtadvocaat is nodig om u te adviseren en om de zaak aan de rechter voor te leggen.

Voorkom escalatie
Bij een geërfde woning spelen vaak zowel geld als emotie een rol. Juist die combinatie maakt zaken ingewikkeld. Tijdig juridisch advies helpt om duidelijkheid te krijgen over uw positie en om onnodige escalatie te voorkomen. Onderling overleg heeft daarbij altijd de voorkeur boven procederen.

Heeft u samen met broers of zussen een woning geërfd en komt u er niet uit? Skrotzki Van Bree & Cremers advocaten begeleidt bij onderhandelingen, mediation en procedures binnen het erfrecht. Neem gerust contact met ons op via info@sbc-advocaten.nl of 085-0763185.

Het bericht Huis geërfd met broers of zussen: verkopen, overnemen of blijven ruziën? verscheen eerst op SBC Advocaten.

Als een ouder weigert toestemming te geven voor een voorgenomen verhuizing, kan de verhuizende ouder de rechtbank verzoeken om vervangende toestemming voor de verhuizing te verlenen. De vraag is dan: waar kijkt de rechter naar?

Welke factoren zijn van belang bij een verzoek vervangende toestemming verhuizing en zijn er in de recente rechtspraak nieuwe accenten zichtbaar?

Uitgangspunt: alle omstandigheden zijn van belang

De Hoge Raad heeft in 2008 al duidelijk gemaakt dat de rechter bij een verzoek om vervangende toestemming voor verhuizing alle omstandigheden van het geval moet meewegen. Het belang van het kind speelt daarbij een belangrijke rol, maar is niet altijd zonder meer doorslaggevend. Ook andere belangen kunnen in een concreet geval zwaar wegen.

In verhuiszaken wordt nog altijd gekeken naar een aantal vaste gezichtspunten. Van belang zijn onder meer: de noodzaak van de verhuizing, het recht van de verhuizende ouder om zijn of haar leven opnieuw in te richten, de alternatieven die als compenserende maatregel zijn aangenomen en de frequentie van het contact vóór en ná de verhuizing.

Recente ontwikkelingen in de rechtspraak

Hoewel deze criteria nog steeds het juridische kader vormen, laat de recente rechtspraak zien dat sommige omstandigheden tegenwoordig nadrukkelijker naar voren komen.

• Een nieuwe relatie is niet zonder meer een sterke grond voor verhuizing

Een veelgebruikt argument in verhuiszaken is dat de verhuizende ouder wil gaan samenwonen met een nieuwe partner. Die partner zou gebonden zijn aan een bepaalde woonplaats vanwege werk, een koopwoning of kinderen uit een eerdere relatie.

Hoewel zo’n argument begrijpelijk kan zijn, blijkt uit de rechtspraak dat dit niet zonder meer een voldoende noodzaak voor verhuizing oplevert. De rechter maakt immers onderscheid tussen een persoonlijke wens en een juridische of feitelijke noodzaak. Dat een ouder graag met een nieuwe partner wil samenwonen, betekent nog niet dat een verhuizing met de kinderen ook in rechte zal worden toegestaan. Zeker niet wanneer daardoor het contact met de andere ouder afneemt of de kinderen van school moeten wisselen.

• De kritische noodzaak achter de verhuizing

In recente uitspraken is goed zichtbaar dat rechters streng toetsen of er écht sprake is van een concrete noodzaak om te verhuizen. Het enkele feit dat een verhuizing aantrekkelijk, praktisch of prettig is, blijkt onvoldoende. De omstandigheid dat een kind zelf aangeeft te willen verhuizen, brengt daar niet snel verandering in. Van minderjarigen mag immers niet zonder meer worden verwacht dat deze de gevolgen van een ingrijpende verhuizing volledig kan overzien.

• Het ouderschapsplan krijgt steeds meer gewicht

Een andere duidelijke lijn in de recente rechtspraak is het toenemende belang van het ouderschapsplan. Als ouders in het ouderschapsplan expliciete afspraken hebben gemaakt over verhuizen, school, woonafstand of stabiliteit voor de kinderen, kan dat de positie van de verzoekende ouder aanzienlijk verzwaren. Als een van de ouders van de eerder gemaakte afspraken wil afwijken, dient uitdrukkelijk onderbouwd te worden waarom die afspraken niet langer passend of uitvoerbaar zijn. Opmerking verdient daarbij dat het ouderschapsplan niet slechts van belang is bij grote afstanden, maar ook in zaken waarbij er wordt afgeweken van de opgenomen straal van 10 kilometer in het ouderschapsplan.

Juridische voorbereiding is essentieel

Een verzoek om vervangende toestemming voor verhuizing blijft maatwerk. Een verhuizing moet meer zijn dan een logische of aantrekkelijke volgende stap. Een rechter wil weten waarom die verhuizing echt nodig is, en waarom minder ingrijpende alternatieven geen optie zijn. Voor ouders betekent dit dat een verhuiswens zorgvuldig moet worden voorbereid.

Wilt u verhuizen met uw kind en krijgt u geen toestemming van de andere ouder? Of wordt u juist geconfronteerd met een verhuisverzoek waar u zich niet in kunt vinden? Dan is het verstandig om tijdig juridisch advies in te winnen.

Bij Skrotzki Van Bree & Cremers Advocaten zijn we gespecialiseerd in complexe familierechtelijke kwesties en helpen we u graag met het beoordelen van uw rechtspositie.

Neem contact met ons op via info@sbc-advocaten.nl of bel naar 085 – 076 3185

Het bericht Vervangende toestemming verhuizing: welke recente ontwikkelingen neemt de rechter mee? verscheen eerst op SBC Advocaten.

Als hoofdregel geldt dat een onderhoudsverplichting tussen ex-echtgenoten in stand blijft, tenzij sprake is van een wettelijke beëindigingsgrond zoals hertrouwen of samenwonen van de alimentatiegerechtigde. Daarnaast kan de rechter een alimentatieverplichting beëindigen op grond van redelijkheid en billijkheid in situaties waarin het vorderen van alimentatie wegens wangedrag van de ontvanger onaanvaardbaar is geworden.

Waar bij de vaststelling van partneralimentatie doorgaans naar financiële cijfers wordt gekeken, kunnen niet-financiële factoren een doorslaggevende rol spelen bij het beëindigen van een alimentatieverplichting. In uitzonderlijke gevallen kan wangedrag er namelijk voor zorgen dat de juridische basis voor alimentatie (gedeeltelijk) vervalt.

Hoe zit het juridisch met de alimentatieverplichting?

Bij de beantwoording van de vraag of van een ex-echtgenoot een bijdrage in de kosten van levensonderhoud van de andere ex-echtgenoot kan worden gevergd en tot welk bedrag, moet rekening worden gehouden met alle omstandigheden van het geval. Hieronder vallen ook niet-financiële factoren, zoals gedragingen van de alimentatiegerechtigde. Een cruciaal begrip hierbij is de zogenaamde ‘lotsverbondenheid’. Kort gezegd is dit de morele en juridische band die door het huwelijk tussen de partners is ontstaan en die ook na een scheiding blijft voortduren.

Met betrekking tot de alimentatieplicht ziet de lotsverbondenheid toe op de vraag of van de alimentatieplichtige in redelijkheid kan worden gevergd dat hij of zij blijft bijdragen in de kosten van het levensonderhoud van de alimentatiegerechtigde. ‘is er nog altijd sprake van de benodigde lotsverbondenheid? Of kan deze band door gedragingen van de ontvangen als verbroken worden beschouwd?’.

Misvatting over rol lotsverbondenheid in alimentatieverplichting

De lotsverbondenheid die door het huwelijk is ontstaan wordt gezien als grondslag voor het ontstaan van een onderhoudsverplichting. Vaak wordt gedacht dat het voortduren van de alimentatieverplichting berust op het bestaan van deze lotsverbondenheid. Dat is echter niet zo. Volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad kan het wegvallen van de lotsverbondenheid namelijk géén grond zijn voor het voortijdig beëindigen van de verplichting om partneralimentatie te betalen (ECLI:NL:HR:2018:695). Wél kan de rechter een lopende alimentatieverplichting beëindigen, als het inmiddels onaanvaardbaar is geworden om nog partneralimentatie te ontvangen van de ex-echtgenoot.

Grievend gedrag

Om een lopende alimentatieverplichting vroegtijdig te beëindigen dient sprake te zijn van ‘grievend gedag’ van de alimentatiegerechtigde. Niet het wangedrag zelf, maar het vorderen van partneralimentatie is dan zo kwetsend voor de alimentatieplichtige, dat dat niet meer van diegene kan worden gevraagd. Toekenning daarvan gebeurt echter niet zomaar; de rechter is hierin wettelijk zeer terughoudend.

Alleen in uitzonderlijke gevallen wordt geconcludeerd dat er sprake is van zodanig grievend gedrag jegens de alimentatieplichtige dat de onderhoudsverplichting daarmee in redelijkheid niet langer kan worden gevergd. Van belang is daarbij dat er voldoende feiten en omstandigheden zijn gesteld, die maken dat van de alimentatieplichtige – naar objectieve maatstaven – in redelijkheid niet of niet ten volle kan worden gevergd in het levensonderhoud van de alimentatiegerechtigde te voorzien. Door de rechter wordt een grote mate van terughoudendheid in acht genomen bij de vaststelling daarvan. Naarmate de duur van het huwelijk langer is geweest of uit het huwelijk kinderen zijn geboren, worden de eisen voor het grievende gedrag aanzienlijk zwaarder. Voorts dient ook het gedrag van de alimentatieplichtige zelf te worden beoordeeld.

Of gedrag uiteindelijk ‘grievend genoeg’ is hangt af van de feiten en omstandigheden die in de procedure naar voren worden gebracht. Het gaat ieder geval om een situatie die zodanig uitzonderlijk is, dat een buitenstaander zou oordelen dat de grens van wat redelijk is ver is overschreden.

Het gedrag van een alimentatiegerechtigde ex-echtgenoot kan dus zeker van invloed zijn op het voortduren van de onderhoudsverplichting. De drempel voor een vroegtijdige beëindiging is hoog, maar het kwetsen van een alimentatieplichtige kan een ontvangen duur komen te staan.

Juridische hulp nodig bij grievend gedrag?

Heeft u te maken met een situatie waarin het gedrag van uw ex-partner de grens heeft overschreden? Of wilt u weten of er in uw specifieke situatie sprake is van zodanig grievend gedrag? Bij Skrotzki Van Bree & Cremers Advocaten zijn we gespecialiseerd in complexe familierechtelijke kwesties en helpen we u graag met het beoordelen van uw rechtspositie.

Neem contact met ons op via info@sbc-advocaten of bel naar 085 – 076 3185

Het bericht Kan het gedrag van een ex-partner van invloed zijn op de alimentatieverplichting? verscheen eerst op SBC Advocaten.

Er is niet alleen een groot gemis, maar familieverhoudingen veranderen ook. Waar iemand jarenlang het middelpunt, de stille kracht of de verbindende factor was, ontstaat plots ruimte. En die ruimte kan onwennig aanvoelen.

Een overlijden als keerpunt

Een overlijden sluit een hoofdstuk af, maar opent vaak ook een nieuw. En dat kan ongemakkelijk voelen. Niet alleen praktisch, maar vooral relationeel. Families worden opnieuw gevormd, soms dichter naar elkaar toe, soms juist met meer afstand.

Daarbij komt dat broers en zussen niet zelden het verlies ieder op hun eigen manier ervaren. Waar de één vooral wil vasthouden aan wat was, voelt de ander juist de behoefte om verder te gaan. Dat verschil hoeft geen probleem te zijn, maar kan wel spanning geven. Want hoewel een verlies gezamenlijk wordt meegemaakt, verloopt rouw zelden bij iedereen op dezelfde manier of in hetzelfde tempo.

Het nieuwe jaar kan dat gevoel versterken. Terwijl de een vooruitkijkt, voelt de ander alsof de tijd stilstaat.

Begeleiding met oog voor de familie

Wanneer het gemis te groot wordt of als emoties binnen de familie te hoog oplopen, kan begeleiding helpen om het gesprek open te houden. Om begrip te creëren voor ieders positie en beleving.

Deze begeleiding kan gezocht worden bij gezins- of systeemtherapeuten. Maar als er ook nog zaken geregeld moeten worden rondom de afwikkeling van een nalatenschap, kan dat binnen de kaders van nalatenschapsmediation. Benieuwd wat wij daarin kunnen bieden? Neem dan contact met ons op via info@sbc-advocaten.nl of 085-0763185.

Het bericht Wanneer het nieuwe jaar anders voelt verscheen eerst op SBC Advocaten.

Graag zet ik uiteen welke afspraken u kunt maken om familieruzies rondom gedane schenkingen te voorkomen.

1. Leg alle schenkingen goed vast in een schenkingsakte

Een mondelinge schenking of iets in een envelopje doen lijkt misschien eenvoudig, maar zorgt geregeld voor bewijsproblemen na overlijden. Bijvoorbeeld over het feit of de schenking bedoeld was als voorschot op de erfenis of niet.

Een schriftelijke vastlegging biedt duidelijkheid. Denk aan:

• personalia van schenker en begiftigde;
• de datum van de schenking;
• de hoogte van het bedrag of wat er precies geschonken wordt (voorwerp, kwijtschelding, aandelen);
• moment van betaling of levering (direct of uitgesteld);
• eventuele voorwaarden of beperkingen (bijvoorbeeld een uitsluitingsclausule of herroepingsmogelijkheden);
• regeling over inbreng (of de schenking later in mindering moet worden gebracht op de erfenis van het betreffende kind of niet);
• verklaring of de schenking al dan niet onder een vrijstelling valt en wie de schenkbelasting betaalt (normaal is dat de begiftigde, tenzij anders bepaald);
• als het een schenking op papier betreft, afspraken over de jaarlijkse rente;
• plaats, datum en handtekening schenker en begiftigde.

Het vastleggen kan gebeuren in een onderhandse schenkingsakte of bij de notaris.

Het voordeel van een notariële akte is dat de notaris meekijkt en adviseert over de diverse voorwaarden en clausules. Ook heeft deze akte een hoge bewijskracht. Het nadeel is dat daar een afspraak voor gemaakt moet worden en dat u welllicht de kosten die ermee gepaard gaan niet wil maken.

Als het eenvoudige schenkingen in geld zijn, zonder voorwaarden en waarbij geen fiscale of juridische discussie te verwachten is, volstaat een onderhandse schenkingsakte. Zo niet, dan is het raadzaam een notaris te benaderen.

Let op: wil een papieren schenking als zodanig door de Belastingdienst geaccepteerd worden en ook de daarmee gepaard gaan de fiscale voordelen, dan dient deze in een notariële akte opgenomen te worden én de jaarlijkse rente dient ook ieder jaar feitelijk overgemaakt te worden.

2. Overweeg voorwaarden om het vermogen te beschermen

Schenkingen kunnen mislopen wanneer een kind gaat scheiden, schulden opbouwt of overlijdt. Door voorwaarden te stellen, blijft het vermogen binnen de familie. Veel gebruikte clausules zijn:

• Uitsluitingsclausule: de schenking valt niet in een huwelijksgemeenschap van het kind, waardoor het privé blijft en niet verdeeld zal worden bij echtscheiding of overlijden;
• Herroepingsclausule: de schenking kan geheel of gedeeltelijk teruggedraaid worden in vooraf bepaalde situaties, zoals ernstige onenigheid, verslaving of schulden;
• Bestedingsdoel: de schenker bepaalt waaraan het geschonken bedrag besteed moet worden. Denk aan aankoop of verbouwing van een woning, studie of opleiding, zorgkosten. Wordt het doel niet gehaald, dan kan in de akte opgenomen worden dat de schenking terugbetaald moet worden of dat het bedrag op een geblokkeerde rekening blijft staan.

Het stellen van voorwaarden en het opnemen van dergelijke clausules klinkt wellicht wat streng en formeel, maar geven wel duidelijkheid en rust.

3. Denk na over de vraag: moet de schenking worden ingebracht?

Dit betreft de inbrengclausule, wat betekent dat er door de schenker wordt bepaald of de schenking later in mindering moet worden gebracht op de te ontvangen erfenis van het betreffende kind of niet.

Inbreng geldt alleen als de schenker dat uitdrukkelijk heeft vastgelegd. Ontbreekt een regeling, dan ontstaat vaak discussie, want dan komt de vraag bij het verdelen van de erfenis aan de orde: was de schenking bedoeld als extraatje of als een voorschot op de toekomstige erfenis?

Door in de akte op te nemen of de schenking wel of niet moet worden ingebracht, voorkomt u onduidelijkheid. Benoem dit bovendien in een testament, want dat geldt bij uw overlijden als leidraad voor de afwikkeling van de nalatenschap. Daarbij is het handig als daarin over de inbreng hetzelfde staat als in de schenkingsakte.

4. Wees transparant richting alle kinderen

Conflicten ontstaan vaak niet door de schenking zelf, maar door het gevoel van ongelijkheid of geheimzinnigheid. Het helpt als alle kinderen weten wie wat heeft gekregen, onder welke voorwaarden en of de schenking straks bij de erfenis ingebracht dient te worden.

Veel ouders ervaren die openheid als spannend, maar voor broers en zussen is het later van grote waarde.

5. Regel de koppeling met uw testament

Het is goed om schenkingen en testamenten met elkaar in overeenstemming te brengen. Gebeurt dat niet, dan kan een kind dubbel bevoordeeld raken of juist benadeeld worden. Laat daarom altijd controleren of de inbrengregeling correct is verwerkt of de legitieme portie-positie in balans blijft en of de verdeling logisch en uitvoerbaar blijft voor uw erfgenamen.

Een goed testament voorkomt dat uw kinderen straks zelf moeten uitzoeken wat u “bedoeld had”.

6. Maak gebruik van deskundige begeleiding

Bij schenkingen spelen het civiele recht, het erfrecht én fiscale regels een rol. Een kleine onvolledigheid kan jaren later grote gevolgen hebben. Begeleiding door een erfrechtadvocaat of een notaris voorkomt dat er omstandigheden ontstaan waar uw kinderen later last van kunnen hebben.

Wilt u uw schenkingen juridisch waterdicht vastleggen of uw bestaande documenten laten controleren? Wij denken graag met u mee.

Mocht u in een situatie zitten waarbij de schenkende ouder is overleden en er discussie is ontstaan over de schenkingen die er ontvangen zijn door u en uw broers/zussen? Ook daarbij kunnen wij u helpen. Dat kan in de vorm van mediation of bijstand aan u als erfrechtadvocaat. Neem gerust contact met ons op via info@sbc-advocaten.nl of 085-0763185. We bekijken samen welke route voor u het meest passend is.

Het bericht Schenking aan kinderen: wat moet u regelen om familieruzies later te voorkomen? verscheen eerst op SBC Advocaten.

In deze blog leggen wij uit wat onterving precies inhoudt, welke rechten je als onterfd kind hebt en welke stappen je op tijd moet nemen om je aanspraak veilig te stellen.

Wat houdt onterving in?

Een ouder kan in een testament bepalen dat een kind geen erfgenaam is.
Dit wordt onterving genoemd.

Een onterfd kind:
• is geen erfgenaam;
• erft geen goederen uit de nalatenschap;
• speelt geen rol bij de afwikkeling, tenzij er andere rechten gelden.

Maar daarmee is de situatie niet afgesloten. Als onterfd kind heb je recht op de legitieme portie (art. 4:64 BW). De legitieme portie is géén deel van de erfenis in spullen, maar een geldvordering.

Hoe groot is de legitieme portie?

De legitieme portie bedraagt in beginsel de helft van het wettelijk erfdeel.

Voorbeeld:
Als een ouder twee kinderen heeft en geen partner:
• Wettelijk erfdeel = 1/2 per kind
• Legitieme portie = 1/4 van de nalatenschap

Dit is dus een minimumbedrag dat je kunt opeisen, ook als je bent onterfd. De legitieme portie kan ook hoger zijn als er bijvoorbeeld schenkingen hebben plaatsgevonden aan een ander kind. Deze schenkingen moeten dan opgeteld worden bij de nalatenschap waardoor de legitieme portie hoger wordt. Het berekenen van de legitieme portie kan ingewikkeld zijn.

Let op: je moet de legitieme portie actief opeisen

Het recht op de legitieme portie ontstaat niet automatisch. Je moet zélf binnen een termijn van 5 jaar aangeven dat je aanspraak maakt op de legitieme portie. Ook kan een erfgenaam jou een redelijke termijn geven waarbinnen je moet aangeven of je wel of geen aanspraak maakt op de legitieme portie. Als je binnen deze termijn geen aansprak maakt op de legitieme portie, komt jouw recht op de legitieme portie te vervallen.

Aanspraak maken op de legitieme portie doe je met een schriftelijke verklaring aan de erfgenamen en/of executeur. Als je dit niet op tijd doet → vervalt je recht voorgoed.

Let op, het kan zijn dat je nog een tweede vordering hebt.

Als jouw andere ouder al eerder is overleden en jou niet heeft onterfd heb je mogelijk nog recht op het kindsdeel van deze ouder. Op het moment dat de eerste ouder komt te overlijden en de wettelijke verdeling is van toepassing dan gebeurt het volgende:

• De langstlevende ouder krijgt alle bezittingen en schulden.
• De kinderen krijgen een vordering (kindsdeel) op de langstlevende ouder.
• Deze vordering wordt pas opeisbaar bij overlijden van de langstlevende.
• Vaak wordt hierover rente berekend, waardoor de vordering hoog kan oplopen

Het kan dus zijn dat je nog recht hebt op jouw kindsdeel met rente dat pas opeisbaar is bij overlijden van de langstlevende. Als je door de langstlevende ouder bent onterfd en door de eerste ouder niet dan heb je dus twee vorderingen. Het kindsdeel van de eerst overleden ouder en de legitieme portie van de langstlevende ouder.

Wat moet je doen als je onterfd bent?

Allereerst moet je zeker weten dat je onterfd bent. Via Centraal Testamentenregister kun je zien of jouw ouder een testament heeft en welke notaris deze heeft opgemaakt. Bij deze notaris kun je het testament opvragen. Als onterfd kind heb je geen recht op het gehele testament maar moet er wel inzage gegeven worden in de bepaling waaruit blijkt dat je onterfd bent.

Als vast staat dat je onterfd bent en de relatie met de overige erfgenamen niet zo goed is, dan is het verstandig om tijdig een gespecialiseerde advocaat in de arm te nemen om namens jou aanspraak te maken op de legitieme portie en om eventueel het kindsdeel en de omvang van de legitieme portie correct te berekenen. Het is vaak lastig om de legitieme portie te berekenen aangezien je afhankelijk bent van de stukken die de executeur of erfgenamen moeten verstrekken. Je hebt recht op alle financiële informatie om de hoogte van de legitieme portie te berekenen, maar vaak werkt een erfgenaam of executeur hier niet goed aan mee waardoor het verstandig is een advocaat in de arm te nemen.

Ons kantoor is gespecialiseerd in familie- en erfrecht. Heeft u vragen over de legitieme portie of de afwikkeling van de nalatenschap, neem dan telefonisch contact met ons op.

Het bericht Waar moet je op letten als je onterfd bent? verscheen eerst op SBC Advocaten.

Wat is rentecompensatie?

Rentecompensatie houdt in dat de vertrekkende partner een vergoeding ontvangt, omdat de andere partner profiteert van de lage rente van de gezamenlijke hypotheek. De achterblijvende partner geniet dan volledig van dit rentevoordeel, terwijl de vertrekkende partner zijn of haar aandeel daarin verliest en vaak een nieuwe lening moet afsluiten tegen een hogere rente.

Waarom was er discussie?
Rechtbanken wezen verzoeken om rentecompensatie in het verleden vaak af, omdat er geen duidelijke wettelijke grondslag leek te zijn. Toch namen financieel adviseurs in hun berekeningen regelmatig een compensatiebedrag op, wat leidde tot veel onduidelijkheid en discussie tussen (ex-)partners.
Wat oordeelde het Hof Den Haag op 23 juli 2025?
In de uitspraak van 23 juli 2025 (ECLI:NL:GHDHA:2025:1853) heeft het hof geoordeeld dat rentecompensatie onder bepaalde omstandigheden wél mogelijk is. Volgens het hof kan de vergoeding worden gebaseerd op het leerstuk van ongerechtvaardigde verrijking (artikel 6:212 BW).
In de betreffende zaak profiteerde de partner die in de woning bleef volledig van de lage rente, terwijl de vertrekkende partner zijn aandeel daarin verloor. Het hof vond dat dit tot een onevenwichtige situatie leidde en kende daarom een redelijke vergoeding toe.

Wanneer is rentecompensatie mogelijk?

Het hof benadrukt dat elke situatie maatwerk is. Bij de beoordeling spelen onder meer de volgende factoren een rol:
• Het bestaan van een duidelijk rentevoordeel (verrijking) en een financieel nadeel (verarming);
• De resterende looptijd van de rentevastperiode en de hoogte van het renteverschil;
• De redelijkheid en billijkheid, zoals draagkracht en persoonlijke omstandigheden;
• De vraag of het rentevoordeel al op een andere manier is verrekend, bijvoorbeeld via de overnameprijs van de woning.

Verhouding tot andere vergoedingen
Rentecompensatie is niet hetzelfde als de zogenoemde gebruiksvergoeding (artikel 3:169 BW), die betrekking heeft op het gebruik van de woning door één van de partners. Beide vergoedingen kunnen naast elkaar bestaan, afhankelijk van de situatie.

Wat betekent dit voor jou?

Deze uitspraak biedt nieuwe mogelijkheden voor de vertrekkende partner om compensatie te vragen voor het rentevoordeel van de ander. Of dat in jouw situatie kansrijk is, hangt af van de concrete omstandigheden.
Je lijdt alleen nadeel als je zelf opnieuw een hypotheek moet afsluiten voor een andere woning. Ga je huren en sluit je geen nieuwe lening af, dan is er meestal geen sprake van renteverlies.
Denk je dat je nadeel ondervindt? Bespreek dit dan tijdig tijdens de scheidingsonderhandelingen en leg eventuele afspraken over rentecompensatie vast in het echtscheidingsconvenant.

Conclusie

Het Hof Den Haag heeft bevestigd dat rentecompensatie bij scheiding mogelijk is op grond van ongerechtvaardigde verrijking. Deze uitspraak biedt belangrijke duidelijkheid en ruimte om hierover afspraken te maken of een vergoeding te vorderen in een procedure.
Wil je weten of rentecompensatie ook in jouw situatie aan de orde is?
Neem gerust contact met ons op voor advies via www.sbc-advocaten.nl/contact of bel 085 – 076 31 85.

Het bericht Rentecompensatie bij scheiding: uitspraak Hof Den Haag biedt duidelijkheid verscheen eerst op SBC Advocaten.

Wat kinderen écht nodig hebben

Kinderen hebben behoefte aan veiligheid, stabiliteit en liefde. Maar dat betekent niet automatisch dat ouders bij elkaar moeten blijven. Zeker niet als de relatie al lange tijd niet goed voelt. Want kinderen voelen dat. Ze zien spanningen, horen de stiltes, merken de afstand. En wat ze dan leren, is dat ongelukkig samenleven normaal is. Dat je je eigen geluk opoffert voor de ander. Dat liefde betekent: volhouden, ook als het pijn doet.

Is dat wat we willen voor onze kinderen?

De risico’s van blijven ‘voor de kinderen’

Wanneer stellen jarenlang ongelukkig samenleven, ontstaan er vaak patronen van frustratie, verwijdering en soms zelfs haat. De kans dat één van de partners uiteindelijk liefde buiten de deur zoekt, is reëel. En als er dan sprake is van overspel, volgt vaak een pijnlijke, conflictvolle scheiding. Juist dat is wat kinderen het meest schaadt: een vechtscheiding, waarin ouders elkaar niet meer kunnen vinden.

In een Volkskrant-artikel van Barbara van Beukering dat ik las (Volkskrant Magazine 10 mei 2025) wordt dit treffend verwoord: “Een vechtscheiding is een trauma, een harmonieuze scheiding is een levensgebeurtenis.”

Kinderen kunnen prima omgaan met veranderingen, zolang ze zich geliefd en gesteund voelen door beide ouders. Wat ze nodig hebben, zijn gelukkige ouders – samen of apart.

Waarom blijven mensen dan toch samen ‘voor de kinderen’?

De reden ligt vaak in onze cultuur. We zijn opgegroeid met het romantisch ideaal: samen oud worden, hand in hand op een bankje. Films, sprookjes en muziek vertellen ons dat dit het hoogste doel is. En dus voelt scheiden als falen. Als iets wat je je kinderen niet wilt aandoen.

Maar zoals Van Beukering schrijft: “Het is een volstrekt natuurlijk gegeven dat relaties na een bepaalde tijd eindigen. Dat heeft niets met falen te maken.”

Sterker nog: het kan een daad van liefde zijn om elkaar los te laten, zodat ieder weer kan groeien – als mens én als ouder.

Een nieuw mantra: harmonieus scheiden en gelukkig ouderschap

Bij ons kantoor geloven we dat een scheiding niet het einde hoeft te zijn van goed ouderschap. Integendeel. Wij begeleiden stellen in het proces van loslaten met respect, met aandacht voor de toekomstige relatie als ouders. Want co-ouderschap vraagt om samenwerking, communicatie en vertrouwen. En dat begint bij een scheiding zonder strijd.

Let op, we pleiten niet voor meer scheidingen. We pleiten voor meer bewustzijn. Voor therapie als het moeilijk is. Voor gesprekken, reflectie, en uiteindelijk: voor keuzes die gebaseerd zijn op liefde – voor jezelf, voor elkaar, en voor de kinderen.

Het bericht “Wij wilden bij elkaar blijven tot de kinderen groot zijn.” verscheen eerst op SBC Advocaten.

Wat is een loyaliteitsconflict?

Een loyaliteitsconflict ontstaat wanneer een kind het gevoel heeft dat het partij moet kiezen. Dat gebeurt meestal niet bewust, maar sluipt erin. De kans is groter dat dit gebeurt in een situatie waarin de ouders niet op een prettige manier met elkaar omgaan en communiceren moeizaam gaat. Kinderen willen beide ouders dan toch tevreden houden en kunnen dan dingen zeggen die niet (helemaal) kloppen, maar waarvan zij denken dat de ouder waar zij op dat moment zijn dat wil horen.

“Ik wil niet naar papa, hij doet stom”
Uitspraken als “Mama zegt dat jij altijd boos bent” of “Ik wil niet naar papa, hij doet stom” raken ouders. Ze roepen emoties op en soms wordt er dan direct actie ondernomen: juridische stappen, e-mails of een weigering tot omgang.

Wat veel ouders niet weten is dat kinderen in een loyaliteitsconflict niet altijd vertellen wat waar is, ze vertellen wat veilig voelt, wat zij denken dat die ouder wil horen. Daarmee proberen ze spanning te verminderen of goedkeuring te krijgen van die ouder.

Waarom een loyaliteitsconflict schadelijk is voor kinderen

Een loyaliteitsconflict is meer dan een ongemakkelijke situatie; het kan diepe sporen nalaten in de ontwikkeling van een kind. Kinderen die structureel het gevoel hebben te moeten kiezen tussen hun ouders, raken innerlijk verdeeld. Dat kan leiden tot schuldgevoelens, onzekerheid, angst om eerlijk te zijn of zelfs tot het volledig afsluiten van één van de ouders. Ook op de lange termijn heeft dit impact: kinderen die zijn opgegroeid met onduidelijke of beschadigende loyaliteiten, kunnen in hun volwassen leven moeite krijgen met het aangaan van hechte relaties, vertrouwen of grenzen stellen. Een loyaliteitsconflict is dus geen klein probleem en het is ook belangrijk om serieus te nemen in het belang van het kind, nu én later.

Tip? Check een uitspraak altijd eerst bij de andere
Het is dus belangrijk dat je als ouder uitspraken van kinderen over de andere ouder niet als feit aanneemt, hoe aannemelijk ze ook klinken of hoe zeer die uitspraak ook past bij jouw beeld van de andere ouder.

Bespreek wat jouw kind heeft gezegd met de andere ouder. Niet verwijtend, maar open:
“Ons kind vertelde dat jij haar straf gaf omdat ze mij wilde bellen. Weet jij waar dit vandaan zou kunnen komen?”

Zo voorkom je escalatie en laat je je kind voelen dat jullie ook na de scheiding samen zaken afstemmen. Dat geeft een gevoel van veiligheid en het signaal dat het kind van beide ouders mag houden zonder verdeeldheid.

Wat kun je verder doen?

• Luister zonder oordeel, ook als je schrikt van wat jouw kind zegt en het ook aannemelijk lijkt;
• Blijf weg van beschuldigingen, stel vragen, blijf open en houd het feitelijk;
• Spreek nooit negatief over de andere ouder, want dat vergroot de druk op je kind en dat wil je niet;
• Werk als ouders met elkaar samen waar mogelijk, want gelukkig gescheiden ouders kunnen hun kinderen een goede basis blijven bieden ondanks dat zij als partners niet meer bij elkaar zijn;
• Schakel hulp in wanneer nodig, bijvoorbeeld mediation of hulpverlening gericht op het verbeteren van het gezamenlijk ouderschap na scheiding.

Tot slot

Kinderen kiezen niet voor een scheiding. Ze verdienen ouders die ondanks de breuk met elkaar als partners hun gezamenlijke verantwoordelijkheid blijven nemen. Door het loyaliteitsconflict serieus te nemen en zorgvuldig om te gaan met wat kinderen vertellen, voorkom je onnodige strijd. Daarnaast geef je je kind de ruimte om van beide ouders te mogen houden en kan het zich op een gezonde manier ontwikkelen.

Meer weten?

Neem gerust contact op met een van onze familierechtadvocaten of mediators via info@sbc-advocaten.nl of bel ons kantoor 085-0763185. Maar kijk ook eens op de website van bijvoorbeeld het Centrum Jeugd en Gezin (https://www.cjgml.nl/), Yvoor (https://www.yvoor.com/) of het CEC Limburg (https://www.ceclimburg.nl/) om te zien wat zij te beiden hebben aan hulpverlening bij echtscheiding.

Het bericht Loyaliteitsconflict bij kinderen na een scheiding verscheen eerst op SBC Advocaten.

Voor 2023: erkenning ≠ gezag

Voorheen was het zo dat erkenning en gezag twee gescheiden trajecten waren. Door een kind te erkennen, werd je juridisch ouder, maar dat betekende niet automatisch dat je ook gezag kreeg. Voor gezag was een apart verzoek nodig, dat gezamenlijk met de geboortemoeder moest worden gedaan. Als de geboortemoeder daar niet aan mee wilde werken, moest de erkenner de gang naar de rechter maken om gezamenlijk gezag af te dwingen.

Na 2023: automatisch gezamenlijk gezag bij erkenning

Sinds de wetswijziging ontstaat bij erkenning automatisch gezamenlijk gezag, tenzij er sprake is van een wettelijke uitzondering. De wijziging is bedoeld om het proces eenvoudiger en gelijkwaardiger te maken. Voor kinderen betekent het in veel gevallen dat beide juridische ouders vanaf het begin betrokken zijn bij belangrijke beslissingen over hun leven.

Nieuwe realiteit: terughoudendheid bij toestemming voor erkenning

Waar voorheen de discussie vaak ging over de vraag of de erkenner ook gezag moest krijgen, zien we nu een verschuiving. In onze praktijk merken we dat geboortemoeders in sommige gevallen terughoudender zijn geworden met het geven van toestemming voor erkenning. De reden? Door erkenning ontstaat automatisch gezamenlijk gezag en dat is niet altijd gewenst.

Deze terughoudendheid leidt ertoe dat erkenners – of het nu gaat om een vader of een duomoeder – vaker naar de rechter moeten stappen om vervangende toestemming voor erkenning te verkrijgen. De rechter kijkt dan of erkenning en gezag in het belang zijn van het kind. Als dat zo is, wordt de toestemming alsnog verleend.

Conclusie: minder procedures over gezag, maar vaker discussie over erkenning

De wetswijziging heeft een deel van de juridische procedures eenvoudiger gemaakt. Toch zien we dat het spanningsveld niet verdwijnt, maar verschuift. De vraag is niet langer of er gezamenlijk gezag moet komen, maar of de erkenning überhaupt mag plaatsvinden. Komt er geen toestemming van de geboortemoeder, dan kan de erkenner een verzoek indienen bij de rechtbank om vervangende toestemming te krijgen.

Zit je in een situatie waarin erkenning en/of gezag een rol spelen en wil je weten wat jouw rechten en mogelijkheden zijn? Neem dan gerust contact met ons op. Wij denken graag met je mee en bieden juridische ondersteuning waar nodig. Ons kantoor is bereikbaar via info@sbc-advocaten.nl of 085-0763185.

Het bericht Erkenning en gezag: wat is er veranderd sinds 2023? verscheen eerst op SBC Advocaten.